NASZ PATRON

"Serca pełnego prostoty był, lecz wspaniałego"

Władysław Jagiełło (1351 - 1434)

Urodzony ok. 1351 r., zmarł 1 VI 1434 r.
W Krakowie 15 II 1386 r. przyjął chrzest i imię
Władysław, trzy dni później poślubił Jadwigę i 4 marca
został koronowany na króla Polski.
Zwycięstwo odniesione przez Jagiełłę w 1410 r.
pod Grunwaldem i pokój torunski zawarty rok później,
mimo braku doraźnych korzyści, doprowadziły do
wzrostu znaczenia Polski i jej monarchy na arenie
międzynarodowej na wiele lat.
Pochowany w katedrze na Wawelu.

DLACZEGO KRÓL WŁADYSŁAW JAGIEŁŁO?

Po prawie rocznym okresie przygotowań Gimnazjum nr 1 w Hrubieszowie otrzymało imię i sztandar, które stały się symbolami szkoły i wyznaczyły kierunek pracy wychowawczej. Młodzież na patrona naszej szkoły wybrała Króla Władysława Jagiełłę, założyciela dynastii Jagiellonów, a także fundatora naszego miasta. Z imieniem Władysława Jagiełły są zazwyczaj łączone trzy wielkie wydarzenia: dziejowe unia polsko-litewska, chrystianizacja Litwy i Żmudzi i wielkie zwycięstwo pod Grunwaldem, a każde z nich samo wystarczałoby dla zapewnienia królowi wdzięcznej i nieśmiertelnej pamięci w umysłach potomnych. Spełniając swe zobowiązania podjęte w Krewie Jagiełło wraz z braćmi ochrzcił się, doprowadził do chrztu Litwy właściwej w 1387 r., a Żmudzi w latach 1413-1417. Chrystianizację przeprowadził pokojowo, ale tak gorliwie, że nawrócicielem i apostołem Litwy mógł być nazwanym. Dla zachęcenia Litwinów do przyjmowania chrześcijaństwa i zniwelowania różnic między Polakami i Litwinami nadał przywilej bojarom litewskim. Uwolnił polskich jeńców przebywających na Litwie i pomógł Jadwidze w odzyskaniu dla Polski spod panowania węgierskiego Rusi Czerwonej. Ziemie te wraz z ziemią chełmską i bełską podwajały niemal terytorium Koronne, umożliwiały zabezpieczenie obszaru etnicznego polskiego i były drogą tranzytową na południe i wschód. Droga ta wiązała Bałtyk i Europę Środkową z Morzem Czarnym.




Nie zapomniał też o utraconym przez Łokietka na rzecz Krzyżaków Pomorzu Gdańskim. Zakon Krzyżacki był wówczas wielką potęgą gospodarczą i militarną. Jagiełło i jako polityk, i jako znakomity wódz rozumiał, że przed uderzeniem na Krzyżaków trzeba uprzednio stworzyć odpowiednie warunki polityczne, gospodarcze i propagandowe. Szykował zarówno Polskę jak i Litwę przez wiele lat zanim zaczął zwycięskie zmagania z Zakonem. Sztuka wojenna Jagiełły wprowadziła nowe metody walki, których daremnie można było szukać w średniowieczu. Zarówno strategia jak i taktyka stanowiły przejaw nowoczesności w myśleniu i działaniu, można je określić jako genialny pomysł nowatorstwa strategicznego. Zaskakujące nowości w tej walce to także użycie map i budowa składanych mostów na łodziach. Oceniając rolę Władysława Jagiełły jako wodza wyprawy grunwaldzkiej należy podkreślić, że król polski od pierwszego wystąpienia na terenie wojennym tzn. od 1409 r. wykazywał świadomość swych celów, pewność i zdecydowanie. Wszystkie obliczenia Jagiełły były trafne.




W dziedzinie kultury z imieniem Jagiełły wiąże się odnowienie roku 1400 i zapewnienie możliwości dynamicznego rozwoju Uniwersytetowi Krakowskiemu, który obecnie słusznie nosi imię swego drugiego założyciela. O ile bowiem, dawniej sądzono, że cała zasługa odnowienia Uniwersytetu przypada królowej Jadwidze to obecnie po badaniach, wiemy, ze myśl i starania o odrodzoną wszechnicę krakowską powziął przede wszystkim Jagiełło. Był też Jagiełło miłośnikiem muzyki i mecenasem malarstwa. Należy uznać, ze Władysław Jagiełło dokonał niezwykłego wysiłku stając się ponadnarodowym władcą Polaków, Litwinów, Rusinów. Wielkie zdolności polityczne Jagiełły i realizm cechujący jego poczynania doprowadziły do rozkwitu Polski i Litwy na przełomie XIV i XV w.




Był protoplastą wielkiej Dynastii Jagiellonów, która doprowadziła do potęgi i złotego wieku Rzeczypospolitej, a także sprawowała rządy w wielu krajach średniowiecznej Europy. Tak pisał o Władysławie Jagielle jego biograf Jan Długosz:

"Budowę ciała miał składną i przystojną, wejrzenie wesołe, na trudy, zimna, upały, zawieje i kurzawy nad podziw był cierpliwy. W ubiorze i zewnętrznej postawie skromny. Do rozlewu krwi ludzki był tak nieskory, ze często nawet największym winowajcom karę odpuszczał. W ludziach umiał dostrzec cnoty i nie zawiścią, ale przychylnością mierząc czyny i zasługi, swego rycerstwa, każdą sprawę chwalebną czy to na wojnie, czy podczas pokoju spełnioną hojnie wynagradzał. W każdym tygodniu piątek z wielką wstrzemięĹşliwością o chlebie i wodzie pościł. Zawsze trzeĹşwy, wina ani piwa nie pijał W obietnicach i postanowieniach wierny i stateczny. Sprawy ubogich, wdów, jeśli sam słuchać załatwiać nie mógł, innym mężom uczciwym polecał załatwić. Więcej daleko rozdarował, niĹşli sobie zostawił Z prostotą serca łączył wspaniałe uczucia. Szczery i prostoduszny, nie miał w sobie żadnej obłudy. W wojnach niemal wszystkich używał szczęścia i pomyślności. Dla obcych przychodniów tak był ludzki i uprzejmy, ze podziwiana była taka cnota w człowieku zrodzonym wśród barbarzyłstwa i pogaństwa. Ozdób powierzchownych szat wytwornych nie lubił. Jako o człowieku dałoby się niemało powiedzieć. Ale cokolwiek przytoczylibyśmy, wszystko to pomieści się w owym krótkim określeniu: serca pełnego prostoty był, lecz wspaniałego."

Zmarł nocą z 31 maja na l czerwca 1434 roku w Gródku Jagiellońskim po 48 latach panowania na tronie Polski i Litwy, pozostawiając po sobie wielką potęgę. Dziś spoczywa w najbardziej godnym miejscu - Katedrze na Wawelu w Krakowie. Jesteśmy przekonani, że całe życie Władysława Jagiełły jest godne tego, aby czerpać z niego wzorce i na jego przykładzie wychowywać następne pokolenia Polaków.




"Bitwa pod Grunwaldem" - Jan Matejko.


Wstecz